هو الطرید الوحید الغریب

مولای من گمان نمی کردم روزی فرا رسد که بخواهیم از غربت شما سخن بگوییم . مگر میشود کسی که همه هستی به طفیل او و برکت وجودش پا بر جاست و مومن و کافر از کنار سفره او روزی میخورند ناشناخته بماند؟ مگر ممکن است آن که همه انبیاء و اولیاء خدا چشم انتظار  قدومش هستند ، فراموش شود؟

سخن گفتن از غربت شما چه سخت و دشوار است! ای کاش ، خورشید عالم تاب وجود شما از پس ابر های غیبت آشکار میشد تا دیگر کسی شما را غریب نمیخواند.

خدایا ما با درد محرومیت از امام زمان(عج) و یتیمی در زمان غیبت چنان خو گرفته ایم که به تدریج مولایمان را فراموش میکنیم!!!

مولای من ، وقتی سخن از غربت شما به میان میاد بسیار آنرا صرفاً امری احساسی و مبالغه آمیز تلقی میکنند ، دریغا! که بعضی از شیعیان هم از غربت شما غافل اند  ولازم هست برای آنان اثبات شود که شما غریب هستید! و این خود نشانه دیگری از غریب الغربا بودن شماست.

اما چه میتوان کرد ؟ باید این تلخی ها را بازگو کرد تا دل ها بسوزد ، اشک ها بر گونه ها بغلتد و دست ها به سوی پروردگار عالم بر آید که:

اللهمَّ عجّل لولیک الفرج

پنج معنای مختلف برای غربت ایشان میتوان در یافت:

معنای اول غربت:                                                                                                                              قدرناشناخته بودن یکی از معانی رایج غربت است . اگر معرفتی که شایسته و بایسته شخصی است وجود نداشته باشد ، او را میتوان غریب دانست.

معنای دوم غربت:                                                                                                                         گاهی غریب به کسی گفته میشود که از یاد رفته است یعنی آنچنان که شایسته اوست از او یاد نمیشود.

معنای سوم غربت:                                                                                                                       یکی دیگر از معانی غربت، فرو نهاده یا وانهاده یا واگذاشته است . فرو نهاده به کسی گفته میشود که مهجور و متروک و معطل باقی مانده باشد. مهجور کسی است که او را کنار گذاشته باشند و متروک یعنی ترک شده.

معنای چهارم غربت:                                                                                                                    یکی از رایج ترین معانی غیبت که ابتدا به ذهن میرسد زمانی صدق میکند که شخص از اهل و دیار و سرزمین خویش دور افتاده باشد. امام عصر به این معنا هم غریب هستند چرا که در زمان غیبت جای ایشان در میان دوستان و نزدیکانشان خالی است و از سرزمین و وطن خویش هم دور افتده اند.

معنای پنجم غربت:                                                                                                                       کم بودن اعوان و انصار یکی دیگر از معانی صریح و روشن غربت است. کسی که تعداد یاورانش بسیار کم تر از حد مطلوب و شایسته باشد حقیقتاً غریب است. یاران امام عصر  مومنان واقعی هستند ، کسانی که هم در اعتقاد و هم در عمل اهل ایمانند. بهترین تعبیر درباره ایشان همان وصفی است حضرت عسگری(ع) در سفارش خود به فرزند بزرگوارشان فرمودند:اهل طاعت و اخلاص*. 

چنین مومنانی در هر عصر و زمان بسیار اندک یافت میشوند . امام باقر(ع) در وصف ایشان فرمودند: المومن غریبٌ * . وقتی مومنان که یاران خاص امام هستند چنان کمیاب باشند که به عنوان غریب از ایشان یاد میشود غربت خود امام زمان - به معنای بی یار و یاور بودن- برای انسان بسیار روشن میگردد.

بارالها ما آبرویی نداریم، اما بر غربت و تنهایی محبوب خود رحم کن  ایشان را از این مظلومیت وبی کسی نجات ده!!!

                                                                                                            " الهی آمین"

بر گرفته از: اصول کافی . مکیال  المکارم. راز پنهانی ورمز پیدایی