از دورا دور تاریخ
در تنگاتنگ لحظه های سنگین صبرو استقامت نام تو را زمزمه میکردیم و توان از صدای گام های آمدنت میگرفتیم. آمدنی بودی که درد ها را تاب می آوردیم .قرن هاست که خود را در زیر بار گرانسنگ انتظار آزموده ایم و هنوز ایستاده ایم و خواهیم ایستاد تا در زیبا ترین هنگامه روزگاران به لبخند شور آفرین ظهورت زخم کهنه مظلوم را مرهم گذاریم .
هر پگاه که نسیم ، عطر حضورت را می پراکند و گلی به شوق بودنت می شکفد تا هر غروب که سینه آسمان در حسرت دیدار به خون مینشیند و ستاره ستاره ،اشک بر دامان می فشاند.نام تو مهدی ترنم مبارکی است که پر و بالمان میدهد و جانمان میبخشد و هر شبانگاه که از یورش مصائب غیبت تیرگی بر جهان فرو می بخشد التجای شکوهمندی که با تو داریم آرام دل می آفریند .
آری این حکایت لحظه لحظه ماست و داستان همه روزه ............تا امروز
خرم آن کس که به دل از تو تولی دارد دیده از غصــــــه هجران تو دریا دارد
به وصــــــــالت برسد ای گل نرگس آخر هر که خاری به ره حب تو در پا دارد
به زبان هر که بگوید که منم منتظـــرم نیست گر اهل عمل،صحبت بی جا دارد
ای خوش آن روز که از چهره نقاب اندازی به خدا دیدن روی تو تماشــــــــــــــا دارد
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 17:23 توسط hanie
|