السلام علی ربیع الانام و نضرة الایام

سلام بر تو ای منجی ای مصلح، فریاد عدالت بسته در زنجیر، دوستت میدارم از درون زوایای تاریک قلب و روح از میان شراره های آتشی که در سینه ام افکنده ای.

مولای من، سرور من .........شب هجران طولانی شده  تیغ فراق جانمان را خلیده است این شام تیره را به طلوع پاکت  روشنی بخش و کلبه سردمان را به یمن قدومت گرما ده.

ای عزیز سفر کرده جهان امروز مانند بیابانی است تیره و تار که در دل این بیابان،در عمق این ظلمت و در قعر این سیاهی حصاری کشیده اند از دام شیطان  و ایادی شیطان مامورند به راندن شیعیان تو بدین دام

یابن الحسن یا صاحب الزمان در این میان چشمهای وحشت زده یارانت ، جان های به حلقوم رسیده شیعان و دل های لرزان محبانت  تنها به یک نقطه امید دارند 

و میدانی که این نقطه امید تویی!

پس ای آخرین امید  مباد که دست دلدادگانت از دامان تو کوتاه بماند ،مگذار که جهل و گمراهی برشیعیانت  اگر چه نالایقند فائق آید.

برخیز، برخیز و صفحه دین را از زنگار کوته اندیشی جاهلان و نیرنگ دشمنان پاک کن .بیا که کودکان ما به گل نوجوانی  شفته اند ،جوانان ما  راه پیری را پیش گرفته اند بسیاری از سالخوردگان ما رفته اند  و صد افسوس که تو را ندیده اند.

ای مهدی حسرت یک لحظه دیدار دل های شیفتگانت را گداخت  و امید وصل تو جان های به لب رسیده را به نسیم لطف بنواخت. گوشها منتظر انتشار سرود ظفر و چشم ها در اشتیاق دیدار رهبر ،نفس ها در سینه حبس و تو ای حبیب همچنان در پس پرده غیبت  نهانی و نمیدانیم تا کی،آخر تا کی در پس این حجاب میمانی ، ای یوسف زهرا (س)، ای طاووس اهل جنت ، ای سفیر حق  و ای بلندای برج ولایت را اختر:

ما که از هجر تو در سوز و گدازیم هنوز             بهر دیدار تو در رازو نیازیم هنوز

در  بیابان   وصالت   همگی  سرگردان             در پی یافتن  محرم  رازیم هنوز

تا شود  قسمت ما  روز ظهور  و فرجت             از خدا در طلب عمر زیادیم هنوز

پرده  بردار  و  عیان  چهره  نورانی  کن             ما که دلداده تو ماه حجازیم هوز