لَهُم جُسومٌ عَلی الرَّمضا مُهملة                     وَانفُسُ فی جوار  الله  یقریها

کَأنَّ  قاصِدها  بالضِّر  نافِعُها                            وَ أنَّ قاتلها  بالسَّیف  محییها

بدنهای آنان بر ریگزار گرم افتاده  و جانهایشان در جوار رحمت حق میهمان است .گویا کسانی که به آنان آسیب رسانده و قصد جانشان را نموده اند  نفع و سودی به آنان رسانده  و قاتلان آنان زنده کنند گان آنان هستند!

سلام به همه دوستای آسمونیم :

نائب الزیاره همتون بودم نجف ،مسجد کوفه،مسجد سهله، کربلا، بین الحرمین، تل زینبیه، خیمه گاه

آه !  کوفه راحت خوابیده بود اما مظلوم گرسنه شب گردی شال سبز خویش به کمر بسته بود و به خرابه ها سر میزد تا یتیمی گرسنه نخوابد .خورشید غریب کوفه شبانه در نخلستان بر سر چاهی که دریایی از اشک چشمانش بود درد هایش را فریاد میزد .عجبا ! چه جسارتی ! خدای خدا شناسی را تهمت خدانشناسی زده بودند ...

اما کربلا..........................که حال دلم گرفتار بین الحرمین شده . از این سو به آن سو میدود . از آن  سو دل غرق تماشای غیرت و  مردانگی ابا الفضل (ع)  و این سو عشق حسین (ع).

ولی در تمام مدت سفر آخرین نامه ای که به دست امام حسین (ع) رسیده بود اشک را بدرقه چشمانم  میکرد که مبادا ما هم برای امام زمانمان فقط به زبان منتظر ظهورش باشیم و در عمل هیچ:

بسم الله الرحمن الرحیم:

عریضه ای است به محضر حسین بن علی امیر مومنان (ع) از جانب شیعیان آ ن حضر ت و شیعیان پدر آن حضرت :

پس از تحیت و سلام، یابن رسول الله ! مردم در انتظار قدوم مبارک شما هستند و به جز شما کسی  را رهبر و مقتدای خود نمیدانند ، پس با شتاب و هر چه زود تر تشریف بیاورید ! باغ ها سر سبز شده ، میوه ها رسیده ، بوستان ها پر از  گل و گیاه و درختها پر برگ شده اند .اگر مایل باشید  به سوی ما بیایید که لشگری پر تعداد و بسیار مجهز برای  یار شما آماده اند .سلام و رحمت و برکات خداوند متعال بر شما و پدر بزرگوارتان باد!